Żeglarz Jachtowy - Teoria i Praktyka
Recenzja
Dominik Życki, doskonały teoretyk i praktyk żeglarstwa regatowego, partner Mateusza Kusznierewicza, napisał o pierwszym wydaniu podręcznika recenzję zatytułowaną:
30 lat praktyki na 100 stronach.
Powyższe zdanie, a nie oryginalny tytuł, jest wg mnie (pisze Dominik Życki) esencją nowego podręcznika Zbigniewa Klimczaka "Żeglarz jachtowy – teoria i praktyka". Nie jest to typowy podręcznik dla zdających na stopień żeglarza jachtowego. To przede wszystkim spisany zbiór wielu lat doświadczeń autora w żeglowaniu i szkoleniu. To także zbiór porad człowieka, który dla żeglarstwa żyje, który chce, żeby było łatwe, popularne, bezpieczne i etyczne(...) Autor uczy w "Żeglarzu" realnego żeglarstwa, przy czym robi to jak dobry kolega a nie zaś nauczyciel mentorskim tonem. Uczy przede wszystkim rozsądku oraz roztropności...
Książkę można polecić nie tylko nowym adeptom żeglarstwa. Przyda się też instruktorom i osobom już żeglującym. Jest inna niż znane mi podręczniki i naprawdę dobrze się ją czyta. A o przesłaniu prezentowanego tu podręcznika niech świadczy jego motto:
Żeglarstwo to nie sport, to charakter (sir Francis Chichester).
Żeglarz Jachtowy - Teoria i Praktyka
Autor:
Zbigniew Klimczak
Wydawca:
TextPartner
ul. Józefowska 40-144 Katowice
www.textpartner.com

ZOBACZ BEZPŁATNY DODATEK DO PODRĘCZNIKA:
WĘZŁY ŻEGLARSKIE
Podręcznik polecam szczególnie szkołom żeglarskim w formie skryptu, oczywiście kursantom do poczytania przed rozpoczęciem szkolenia. Nawet jak nie zrozumiecie wszystkiego to ułatwi to znakomicie pierwszy kontakt z instruktorem i jachtem na wodzie. Polecam MIŻ a nawet IŻ pełniącym funkcje KWŻ-ta. Może ułatwić unifikację metod szkolenia, w sytuacji, kiedy szkoli kilku czy kilkunastu instruktorów. Każdy doświadczony KWŻ wie, jakie to trudne, kiedy melduje się do niego kursant i żale się, że jeden instruktor mówi (pokazuje manewr) tak a inny inaczej. Wreszcie może być pomocny wszystkim podejmującym wyzwanie nauczenia się samodzielnie żeglowania. Patenty są potrzebne do prowadzenia jachtów powyżej 7,5 m długości. Poniżej tej długości mieści się chyba z 80 procent jachtów, do prowadzenia których patent jest nam niepotrzebny. "Wystarczy" wiedza i umiejętności z dużą dozą rozsądku.
Słowo do kandydatów na kursantów.
Poniżej możesz poznać, czego będzie wymagać Komisja Egzaminacyjna i jaki umiejętnościami i wiedzą masz się wykazać. Uprzedzony - uzbrojony!
Podręcznik jest dokładnie przystosowany do tego zadania. Ponadto zawiera w końcowej części to, czego Wytyczne nie wymagają, ale Twoje bezpieczeństwo w czasie żeglowania, tak! Materiał znajduje się w rozdziale "Zdobyłeś patent... i co dalej".
WYTYCZNE EGZAMINACYJNE
Założenia wstępne:
Egzamin z przedmiotu "Manewrowanie jachtem" obejmuje:
- manewrowanie jachtem pod żaglami i silnikiem
- pracę w charakterze członka załogi
- umiejętność dowodzenia i kierowania załogą
Umiejętność manewrowania jachtem należy sprawdzić:
- przy sile wiatru 2-6 B
- na akwenach śródlądowych lub morskich osłoniętych
Umiejętności należy sprawdzić:
dla żeglarza jachtowego - na jachcie kabinowym o powierzchni pomiarowej żagli nie mniej niż 16 m2 lub na jachcie dwumasztowym, natomiast dla sternika jachtowego - na jachcie kabinowym o powierzchni pomiarowej żagli co najmniej 30 m2 lub na jachcie dwumasztowym o nie mniejszej powierzchni żagli.
Na oba stopnie obowiązuje sprawdzenie umiejętności manewrowania jachtem żaglowym o długości pomiarowej większej niż 5 m, pod silnikiem pomocniczym.
Zakres wymagań:
Zdający powinien wykonać wszystkie manewry podstawowe oraz przynajmniej dwa dowolnie wybrane przez komisję egzaminacyjną manewry dodatkowe.
Manewry podstawowe:
- zwrot przez sztag
- zwrot przez rufę
- manewr "człowiek za burtą"
- odejście i dojście do nabrzeża
Manewry dodatkowe:
- dojście do boi
- odejście od boi
- stawanie na kotwicy
- odejście z kotwicy
- refowanie
- praca cumami
W odniesieniu do pracy w charakterze załogi należy sprawdzić umiejętności:
- reagowania na przechyły jachtu (balastowanie) bez polecenia prowadzącego
- prowadzenia foka w stosunku do kierunku wiatru i ustawienia grota
- zachowania się w czasie alarmu "człowiek za burtą"
- prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht
- prawidłowego odpowiadania na komendy
- utrzymywania klaru jachtu w czasie pływania i postoju
W odniesieniu do dowodzenia i kierowania załogą należy sprawdzić umiejętności wydawania komend i poleceń oraz ich egzekwowania i wykonywania we właściwym momencie.
Komisja Egzaminacyjna może, jako uzupełnienie egzaminu praktycznego, sprawdzić znajomość zasad wykonywania manewrów wymienionych w pkt. II.
Kryteria oceny:
Stosuje się sześciostopniową skalę ocen:
- - niedostatecznie,
- - miernie,
- - zadowalająco,
- - dobrze,
- - bardzo dobrze,
- - celująco.
Ocena końcowa z przedmiotu "manewrowanie jachtem żaglowym" obejmuje wszystkie elementy wymienione w pkt. I.; ocena niedostateczna z jednego z tych elementów powoduje ogólną ocenę niedostateczną.
Definicje:
Za właściwe wykonanie komend i poleceń rozumie się także umiejętność samodzielnego wykonania wszystkich czynności, których wymaga żegluga i manewry danym jachtem.
Komisja egzaminacyjna decyduje o tym, czy manewr był lub jest bezpieczny.
Za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się:
- zwrot przez sztag - gdy jacht zmienił hals z kursu bejdewind do kursu bejdewind nie tracąc zdolności manewrowej
- zwrot przez rufę - gdy jacht zmienił hals z kursu baksztag do kursu baksztag przeciwnego halsu
- "człowiek za burtą" - gdy podjęto "człowieka" w czasie nie dłuższym niż 3 minuty na jachcie mieczowym lub 5 minut na jachcie balastowym albo dwumasztowym i zachowano następujące warunki:
- ogłoszono alarm "człowiek za burtą" i wyznaczono obserwatora
- wyrzucono koło lub inny środek ratunkowy, tak aby znalazł się po nawietrznej "człowieka"
- podejście do "człowieka" odbyło się właściwą burta, na kursie bejdewind, z prędkością ok. 1 węzła
- odejście od nabrzeża i dojście do nabrzeża:
- przy wietrze odpychającym, gdy manewr wykonano przy użyciu żagli
- przy wietrze dociskającym, gdy manewr wykonano przy użyciu żagli, wioseł, cum, kotwicy
- przy wietrze odpychającym, gdy jacht zatrzymał się we wskazanym przez komisję egzaminacyjną miejscu, w odległości nie większej, niż skuteczna długość bosaka
- przy wietrze dociskającym, gdy zastosowano manewr asekuracyjny, wiosła, boja
- dojście do boi
- jeżeli jacht zatrzymał się w linii wiatru w odległości skutecznego zasięgu ręki lub bosaka
- boja znajduje się przed dziobem lub do wysokości want
- odejście z boi
- jeżeli jacht po postawieniu żagli i oddaniu cum położył się na halsie podanym przez komisję egzaminacyjną
- stawanie na kotwicy jeżeli manewr wykonano następująco:
- przygotowano dostateczną długość łańcucha lub liny kotwicznej
- rzucono kotwicę przy nieznacznym posuwaniu się jachtu do przodu z jednoczesną cyrkulacją lub po całkowitym wytraceniu prędkości i rozpoczęciu biegu wstecznego
- łańcuch lub linę luzowano w miarę dryfu jednostki
- odejście z kotwicy
- jeżeli po wyrwaniu kotwicy jacht położył się na hals podany przez komisję egzaminacyjną
- refowanie
- jeżeli refowanie wykonano w sposób wynikający z istniejących na jachcie urządzeń i z zachowaniem zdolności manewrowej jednostki.
- wykazano umiejętność manewrowania jachtem, dojścia i odejścia od pomostu na silniku.
Uwagi końcowe:
- Droga przebyta przez jacht i liczba zwrotów może być co najwyżej dwukrotnie większa od uznanej za niezbędne przez Komisję Egzaminacyjną; każdy z manewrów można powtórzyć.
- Wyklucza się możliwość prowadzenia egzaminu z alarmu "człowiek za burtą" na ograniczonym akwenie.
- Na życzenie zdającego Komisja Egzaminacyjna powinna umożliwić mu zapoznanie się w czasie kilku minut z własnościami żeglugowymi jachtu.
- Przed egzaminem Komisja Egzaminacyjna powinna zapoznać zdających z niniejszymi wytycznymi, a po jego zakończeniu - omówić wyniki, zwłaszcza w przypadku ocen niedostatecznych.
- Komisja Egzaminacyjna ma obowiązek zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie egzaminu.
- Jeżeli Komisja Egzaminacyjna uzna, że wykonywany manewr zagraża bezpieczeństwu jachtu lub załogi, powinna odebrać zdającemu komendę, co oznacza dyskwalifikację zdającego.
